Tekst I | Tekst II | Tekst III



Tegen geven
zinloos
Over geven
Tragisch genoeg
de beste keuze
Hou je hoofd koel
vors, wees
onverzettelijk
op dat terrein
Kijk verder,
raak niet in verzoeking,
Maak je zelf
toch niet
onsterfelijk
belachelijk
tegenover
jezelf.

Vernedering,
vernedering,
het zwakke vlees
de tere ziel
het eindeloos
verlangen
naar niets
wezenlijks.
Ongerijmd
en ondervoed
gevoel van
beminnen
Sterf geen
duizend doden,
niet voor dit
armzalig
niets
Alle wendingen
ten spijt
overgeleverd
aan
het zoete lot
van
verlangend te
zijn
intens
verlangend
wezenloos
verlangend
naar niets
Niets dat niet
al geweest is
Niets dat
echt verheft
Alléén genoegen,
drang, sensatie
en amusement.
Ten koste van
integriteit
desnoods.
Wie wil op zoiets
terugzien, wie
verlaagt
zich
zonder
twijfel
wie o wie
sta op
Sta in vrede op
en verman u
wees een man,
wees grootmoedig,
hartverscheurend,
hartverscheurend
is het
is het zeker
te lang weg
misschien
misschien ben ik
al
te lang weg
Nooit,
nooit te lang weg.
Tot spijt.